Program badawczy
20 kwietnia 1951 roku Whirlwind udowodnił, że pomysł jest wykonalny. Siedząc trzy samoloty śmigłowe na niebie nad Massachusetts, pobierając dane radarowe i obliczając trajektorie przechwycenia, doprowadził „myśliwce obrony” na odległość tysiąca metrów od „napastników”. Wkrótce potem komputer stał się centralnym obiektem zakrojonego na dużą skalę programu badawczego, zwanego Project Lincoln. Miliony dolarów i ponad pięć lat pracy doprowadziły do powstania SAGĘ (SemiAutomatic Ground Environment): systemu o zasięgu kontynentalnym, w którego skład wchodziły 23 centra kierowania, każde zatrudniające do 50 operatorów, plus dwa nadmiarowe komputery czasu rzeczywistego, zdolne śledzić do 400 samolotów jednocześnie. Ponieważ system nigdy nie przeszedł prób w warunkach wojny, jego przydatność wojskową trudno ocenić. (System zlikwidowano w 1984 roku.) Ale jego wpływ na historię komputeryzacji jest bezsporny. Po pierwsze, dzięki niemu powstało centrum naukowobadawcze na wschodzie USA, porównywalne z kalifornijską Doliną Krzemową. W roku 1952 Project Lincoln zyskał nową nazwę Lincoln Laboratory i nową siedzibę na przedmieściu Lexington, tuż obok głównej obwodnicy drogowej Bostonu.