Reakcja
TRZEBA ZAUWAŻYĆ, że osobiste wykorzystywanie komputera (personal computing), z jakim mamy dziś do czynienia, byłoby nie do pomyślenia, gdyby nie realizacja znacznie bardziej podstawowej idei: interakcyjnego współdziałania z komputerem maszyną reagującą niemal natychmiast na działanie użytkownika, a nie dostarczającą zadrukowanej składanki papieru po sześciu godzinach. Ta idea z pewnością nie wydawała się tak realna wtedy, gdy komputery uważano jedynie za superszybkie maszyny do liczenia. Od pierwszych całkowicie elektronicznych komputerów opracowanych przed zakończeniem II wojny światowej do komputerów z pierwszej dużej fali komputeryzacji przedsiębiorstw na początku lat sześćdziesiątych właściwie każdy komputer był zaprojektowany tak, aby obrabiać zadany problem aż do uzyskania odpowiedzi i następnie jak typowy kalkulator oczekiwać na następne zadanie. Jednak pojawił się wyjątek: w Massachusetts Institute of Technology za pieniądze Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych opracowano eksperymentalny komputer Whirlwind. Co istotne, prace nad projektem Whirlwind zaczęto w 1944 roku i ich celem nie było opracowania kalkulatora, ale całkowicie elektronicznego symulatora lotniczego maszyny, dla której nigdy nie istniał „wynik”, a jedynie stale zmieniająca się sekwencja działań pilota i symulowane reakcje samolotu.